Soms krijg ik de vraag:

Vraagje he, Freaky Fries, wáárom groeten motorrijders elkaar áltijd. Echt áltijd. Zo van: Hey, hij heeft een motor Ik heb een motor HOOOI!!

De motorrijders groet dus. Een simpele vraag, waarbij het antwoord puur bij het gevoel licht. Kan het zelf heel moeilijk beschrijven, maar hier is toch een uitleg. Het is een hele lap, en ook nog in het engels, maar leuk om te lezen

Read More

Ik sta op de foto

Maar gelukkig is het gephotoshopt

Vandaag toch iets voor het almachtige motorrijden aangeschaft! Het is dan iets zonder mouwen, en van leer is het ook niet! Het is geel, glimt, valt lekker op, en reflecteerd ook nog! Een schitterend mooi motor hesje. 

Maakt me in deze donkere dagen een stuk beter zichtbaar, en dus veiliger!

Kost bijna 40 euro, maar dat ben je ook wel kwijt als je geschept word door een koekblikker die je niet zag, dus een rare investering vond ik het niet!

Zoals ik in de vorige log geschreven had ben ik op zoek naar een leren combi motor pak. Nou was het bestelde pak aanwezig. Machtig mooie broek, en een machtig mooie jas. Broek en jas zaten beiden helemaal goed, lekker strak zoals een leren pak hoort te zitten. Zelfs de mouwen en de pijpen waren mooi op lengte, dus niet te kort!

Totdat ik op een motor ging zitten die een tikkeltje sportief was, waardoor ik voorover moest buigen. Meteen zat er tussen mijn handschoenen en de mouwen van de jas gelijk zo’n 5cm ruimte, en dat kun nje natuurlijk niet hebben. Helemaal niet als je zo’n 120km/h rijd, dan wil niet dat er wind naar binnen vliegt.

Wat wel mogelijk was was dat ze een extra stukje stof aan de jas zouden naaien iets waar ik me helemaal niet in kan vinden blijft doorzoeken dus!

Was weer een erg mooi motor weekend! Het was niet (heel erg) koud, niet nat, en ik had ook nog een doel! Ben dit weekend op zoek geweest naar een leren combi motor pak. Als eerst zaterdag naar motortrend in Heerenveen geweest. Hele mooie pakken voor weinig geld. Nadeel was dan weer dat de pakken of iets te klein, of veel te groot. Erg jammer dus!

Zowel zaterdag als zondag nog even naar Motoport geweest. Hebben dit weekend een nieuwe vestiging geopend in Heerenveen. Hele mooie zaak geworden! Helaas ook daar geen combi waar ik een beetje fatsoenlijk in pas! Ik schijn dan weer te lang te zijn voor de kleine maten, en te mager voor de grote maten. Het voordeel van Motoport is dat het een grote keten keten is, en dat zo grote maten kunnen bestellen, zonder dat je er gelijk aan vast zit! Erg leuk, en ik zit nu te wachten tot de pakken binnen komen!

En ja hoor! Ik heb mijn oortjes binnen! Alle 5 de paar! En natuurlijk heb ik er al een paar getest!

De “Angel Wings” zijn paars en glinsteren. Verder zijn ze van hard materiaal. Als je nog geen hoofdpijn had heb je dat wel na een ritje, aangezien ze continu tegen de helm aan kletteren. Wel vallen ze lekker op, en ondanks dat ze een beetje gay zijn bezorg je toch al snel een aantal mensen een glimlach. En dat is toch een beetje waar het om gaat!

Daarnaast de duivel hoorntjes op gehad. Zijn een beetje klein, maar vallen zeker op! Veel mensen die omkijken en geen last van kletterende herrie op je hoofd! Zeker een aanrader! De staart die er bij zat nog niet op gehad, aangezien ik haast had, en hem gelijk al kwijt was!

De anderen nog niet opgehad. De tijgeroortjes lijken niet erg goed te plakken, maar dat komt vooral doordat de zuignapjes een beetje verbogen zijn de verpakking. Dezen moet ik alleen nog even een tijdje in een andere positie houden en dan is dat ook weer in orde!

Gister reed ik, zoals gewoonlijk ’s ochtends-veel-te-vroeg naar mijn werk.  Weer was wat slecht, het regende vrij hard, en ik was mijn regenpak vergeten. Door de regen was het zicht niet al te best dus zien of er wat op de weg lag was ook niet het sterkste punt. Toen deze rotonde af reed, en daarbij het gas open trok brak mijn achterwiel uit. Gelukkig kon ik de motor corrigeren zodat ik niet op mijn plaat ben gegaan zoals ik eerder op een rotonde onderuit ben gegaan.

Behoorlijk geschrokken keek ik wat nou eigenlijk de boosdoener was, en zag ik dat er op en na de rotonde overal grind lag. Dit moest ik natuurlijk even onthouden voor de terugreis, aangezien ik er dan ook weer langs kwam. Na werktijd reed ik natuurlijk weer langs die zelfde rotonde, en zag ik dat er ook op de ander weghelft allemaal grind lag. Dit grind was er neergelegd om de weg te restaureren. Keurig! Prima! Alleen 1 detail: Er word nergens vermeld dat er grind ligt. Voor koekblikkers automobilisten is dit niet zo’n ramp, maar voor motorrijders een stukje minder.

Thuis aangekomen wou ik de gemeente bellen, aangezien die ook verantwoordelijk waren voor het neerleggen van het grind. Wat bleek? Gemeente Heerenveen werkt dinsdags tot 12 uur.  Wachten tot de volgende dag zou funest kunnen zijn voor collega-motorrijders, dus heb ik de politie gebeld. De vriendelijke meneer die opnam melde mij dat dit geen zaak voor de politie was, maar voor de gemeente. Ik voelde de bui al aankomen, iets met een kastje en een muur!

Hij noteerde de locatie, mijn naam en telefoonnummer, en zou kijken wat ie kon doen.

De volgende dag, (vandaag, 3 sept. Red. ) was ik benieuwd of er nog iets aan gedaan was, aangezien ik geen reactie gekregen had. Weer  ’s ochtends-veel-te-vroeg naar mijn werk, langs die zelfde rotonde gereden. Tot mijn verbazing stond de hele rotonde vol met waarschuwingsborden als Slipgevaar, Los liggend grind, wegwerkzaamheden, en zelfs de maximum snelheid was van 50 km/h naar 30 km/h verlaagd!

Helaas geen foto’s van kunnen schieten, maar ach, iedereen weet toch hoe een verkeersbord er uit ziet?

Ik vond dat het maar eens tijd was voor een stel nieuwe oren. En dan geen oren voor mijzelf, maar voor op mijn motor helm. Via Mo-Tique kwam ik deze oortjes tegen, en heb ze dan gelijk ook maar besteld:

En die heb ik dan gelijk allemaal maar besteld Eens kijken hoelang ze zullen blijven zitten.

Motorrijden is en blijft gaaf, ook al gaat het zo nu en dan moeilijk. De schade van de crash is eigenlijk weer bijna op het nul-punt. En dan bedoel ik vooral mijzelf. Lichamelijk heb ik helemaal nergens last meer van, geen pijntjes of kwaaltjes, en ook geen blauwe plekjes.

Geestelijk begint het ook al aardig te komen, bochtjes staan steeds soepeler en op een rontonde durf ik zelfs weer een beetje gas te geven. Het jammere is dan weer dat het weer zo slecht is. Elke dag regen en ik ben dolblij dat ik een regenpak heb.

Verder gaat alles zijn gangetje een beetje. Ik word wakker, zet de wekker nog een keer op snooze, kom uit bed, ga naar stage, kom thuis, eet wat, ga naar werk, kom thuis, eet wat, ga even achter pc zitten, bel even met mijn vriendin, ga slapen, en zo voort. Weinig boeiends om te loggen dus.

Hoe krijg je spierpijn zonder te sporten? Heel simpel, je maakt gewoon een glijder met je motor. Toen ik vanochtend opstond had ik het gevoel alsof ik een uur lang een halter van 100 kilo boven mijn hoofd had gehouden. Kon mijn bovenarmen bijna niet optillen van de spierpijn. Opzich is dat ook alweer afgezakt, mijn rijstijl daar in tegen ….

…. Verschrikkelijk! Ik heb het gevoel alsof ik rijd als iemand die met zijn 2e les bezig is. En nou valt dat ook wel een beetje mee, maar op het moment dat ik een (mini-)rotonde om ga val ik bijna om van de traagheid. Op 1 of andere manier ‘durf’ ik dat niet meer. Nou weet ik ook wel dat voorzichtigheid een goed iets is, zeker in deze tijd, maar je kunt het ook overdrijven.

Het zal wel slijten met de tijd zal ik maar zeggen, en anders maar niet. Dan neem ik voortaan gewoon geen routes meer met een mini rotonde er in .